We leven in de tijd van advent, een tijd van verwachting. Een tijd waarin we toeleven naar de geboorte van Jezus. In kerken is er in deze periode vaak aandacht voor de ontmoeting tussen Maria en haar nicht Elisabeth. Ze zijn allebei zwanger op een bijzondere manier.Van die ontmoeting is vooral de Lofzang van Maria, het zogeheten Magnificat bekend. De scene van die ontmoeting komt ook in de musical voor. Bij de Lofzang laat Maria zich weer van een heel andere kant zien. Hier is het niet de bedeesde en gehoorzame Maria . Niet de Maria die bij de aankondiging door de engel zegt : ” Mij geschiedde naar uw woord”.
Nee, de Lofzang van Maria is eigenlijk een soort protestsong, waarin Maria opkomt voor de armen en onderdrukten en tegen onrecht. Hier volgt de tekst:
‘Mijn ziel prijst en looft de Heer, mijn hart juicht om God, mijn redder: hij heeft oog gehad voor mij, zijn minste dienares.
Alle geslachten zullen mij voortaan gelukkig prijzen, ja, grote dingen heeft de Machtige voor mij gedaan, heilig is zijn naam.
Barmhartig is hij, van geslacht op geslacht, voor al wie hem vereert. Hij toont zijn macht en de kracht van zijn arm en drijft uiteen wie zich verheven wanen. Heersers stoot hij van hun troon en wie gering is geeft hij aanzien.
Wie honger heeft overlaadt hij met gaven, maar rijken stuurt hij weg met lege handen. Hij trekt zich het lot aan van Israël, zijn dienaar, zoals hij aan onze voorouders heeft beloofd: Hij herinnert zich zijn barmhartigheid jegens Abraham en zijn nageslacht, tot in eeuwigheid.’
In onze versie van die musical willen we bij die scéne beelden, foto´s laten zien van krachtige vrouwen die in opstand kwamen tegen onrecht, zoals: Jeanne d`Arc, Florence Nightingale, Majoor Bosshardt, Moeder Theresa.